Uit: Binding nr. 7, december 2005 / januari - februari 2006
ONTMOETINGSDAG "VERLIEZEN VERWERKEN"

Op 10 november 2005 vond weer de jaarlijkse ontmoeting plaats van mensen welke een verlies hebben geleden. Het thema van deze dag was "Dag van 't licht". Deze dag werd georganiseerd door de werkgroep "Verliezen Verwerken" uit het parochieverband Noach. Een 50-tal deelnemers kwamen uit het parochieverband en de Nederlands Hervormde Kerk uit Groenlo.

De dag begon met een inleiding door pastor Simon Nagelmaeker, pastoraal werker, tevens coördinator in het werkveld Diaconie in het parochieverband Noach. Zijn inleiding had als thema: "Waar je bij een verlies tegenaan loopt". Het was een goed verhaal waarin voor de aanwezigen vele punten van herkenning zaten.
Enkele voorbeelden: ** Het is een kruis voor mij, maar ik moet toch verder leven [Heer God help mij] ** De wereld draait door, maar voor de nabestaanden blijft die stil staan! ** Eigendommen van de overledene te snel opgeruimd, had achteraf bekeken beter kunnen wachten? ** Waarom overkomt mij dit verlies, ik ben toch gelovig. God laat me in de steek? ** De uitvaart is mooi geweest en iedereen heeft zijn best gedaan: de pastor, de werkgroep, de kinderen, waar heb ik dit aan verdiend? Maar ik ben en blijf alleen. ** Een kaarsje bij zijn / haar foto kan mij helpen bij de verwerking.

'Een lichtje in de duisternis' was ook het thema van de dag voor vele deelnemers. Er was voldoende stof voor de groepsgesprekken die hierna plaats vonden. Het kan verlichtend werken als men zijn of haar verhaal kan vertellen in een omgeving waar wordt geluisterd.

Als werkgroep hopen wij dat de aanwezigen een goede dag hebben gehad en dat ze goede herinneringen aan deze dag zullen overhouden. De dag werd afgesloten met een korte viering. Een woord van dank aan de Molenberg waar wij ook dit jaar weer terecht konden en waar weer prima gezorgd werd voor de inwendige mens.

Werkgroep Verliezen Verwerken Parochieverband Noach.

Uit: Binding nr. 7, december 2005 / januari - februari 2006
keRKBALANS 2006: EEN KERK IS HEEL WAT WAARD

Vader Jacob zei tot zijn zonen: 'Wat zitten jullie elkaar aan te kijken? Ik heb gehoord dat er in Egypte graan te krijgen is, ga daarheen zodat we in leven blijven en niet sterven.' Ze gingen naar Egypte en brachten voedsel mee, maar de hongersnood bleef het land teisteren.
En vader Jacob zei tot zijn zonen: 'Ga wederom naar Egypte om voedsel te kopen. Doe het zo: neem het beste van het land in je zakken mee en biedt het de koning aan als geschenk: een beetje gom en honing, parfum en hars, pimpernoten en amandelen.
En neem ook twee keer zoveel geld mee.' (Genesis 42 - 43).

Zo concreet is het leven. Het is: brood op de plank, geld in je portemonnaie, een appeltje voor de dorst. Zo is het ook met de kerk. Het is een instelling zoals vele andere, met mensen in dienst, arbeidsovereenkomsten, volle agenda's, werktijden en vrije dagen, geld dat gereserveerd moet worden, geld om te besteden. En elke dag moet er, voor allen die professioneel in onze kerk werkzaam zijn brood op de plank zijn. De kerk kost geld. Is de kerk ons wat waard?

In de 3e week van januari ontvangen onze parochianen weer het verzoek om deel te nemen aan de Actie Kerkbalans, ten bate van de eigen parochie.

Het Kerkbestuur.

Uit: Binding nr. 7, december 2005 / januari - februari 2006
TERUGBLIK OP HET CAECILIAFEEST 2005

"Laat je stem horen". Dat was het centrale thema van het Caeciliafeest dat op zaterdag 19 november in onze kerk werd gevierd.

In het woord van welkom sprak B. Brockötter, vice-voorzitter van het kerkbestuur, over onze missie als christenen: "Christus is ons voorbeeld, ons idool zo te zeggen. Als Christenen willen wij, kiezen wij, voor de opdracht zijn voorbeeld na te volgen. Zeker geen gemakkelijk voorbeeld. Eén van de dingen die Christus ons heeft voorgehouden is het klaar staan voor je naaste, je medemens. Klaar staan voor elke medemens, maar vooral opkomen voor je medemens in nood, de minder bedeelde medemens, de kansarme medemens, de vervolgde en onderdrukte medemens. Een grote opdracht, een bijna godsonmogelijke opdracht. Zoiets kun je niet alleen, waar zou je moeten beginnen. Toch kunnen wij samen veel, zelfs veel meer dan menigeen voor mogelijk houdt. Maar dan moeten wij keuzes maken en actief worden, in actie komen. Vele parochianen (ruim 200) zijn al actief op velerlei wijze. Zij laten hun stem al horen. Een deel van al dat vrijwilligerswerk is zichtbaar, maar veel ook niet. Veel werk wordt zelfs pas zichtbaar als het niet meer gedaan zou worden… Voor al het werk dat u als vrijwilligers verzet, willen wij u als kerkbestuur héél hartelijk danken."
Toch zijn er veel werkgroepen waar behoefte is aan versterking of aan vervanging van vrijwilligers die na vele jaren hun taak willen neerleggen, maar dit nog niet doen bij gebrek aan opvolging. Dat bracht hij als volgt onder de aandacht: "Juist op die plekken waar wij als parochie dicht bij onze medemens kunnen en willen staan, kunnen wij versterking goed gebruiken. Vandaar deze oproep aan met name de grote groep parochianen wiens stem wij nog niet horen in de parochie: Laat ook uw stem horen. En aan iedereen hier aanwezig vraag ik: laat uw stem horen bij het vinden van al die andere stemmen."

Aan de viering werd traditiegetrouw meegewerkt door alle koren en diverse liturgische werkgroepen hadden een bijdrage geleverd. Natuurlijk werden de vrijwilligers bedankt die in het afgelopen jaar een taak hadden neergelegd: Hermien Kempers (kerkbestuur), Truus Nijenhuis (wijkraadslid in wijk 4), Monique Leuverink (wijkraadslid in wijk 6), frater Victor Vermeersch (parochiewebsite), Mariska Ramaker (jongerenkoor Diapason) en Adèle Weernink (werkgroep Gezinsvieringen).
We prijzen ons gelukkig dat een groot deel van de ontstane vacatures weer konden worden ingevuld. Als nieuwe vrijwilligers konden we verwelkomen: Leo van der Meer (kerkbestuur), Suze Scholten (werkgroep Achterhuis), mevr. I. Boks (wijkraadslid in wijk 6), Theo Roelofsen (werkgroep Kerktuin), Margreet Lubberink (werkgroep Gezinsvieringen), Edith Molenkamp en Anita Wientjes (werkgroep Eerste Communie). Welkom en veel succes en plezier toegewenst!

Dit jaar waren er twee koorjubilarissen die in het zonnetje werden gezet: Riek ter Braak en Bernard ter Woerds. Beiden vierden ze een bijzonder respectabel jubileum: 50 jaar koorlid. Een welverdiend en hartelijk applaus viel hen ten deel.

Dank aan iedereen die dit jaar heeft meegewerkt aan het welslagen van dit Caeciliafeest (voor én achter de schermen)!
Het Kerkbestuur

Uit: Binding nr. 7, december 2005 / januari - februari 2006
ACH KINDJE ...

Onlangs las ik dat in Beltrum een monumentje is opgericht op het katholieke kerkhof aldaar. Een zwerfsteen met drie vlinders. Voor de gestorven ongedoopte kinderen. Een prachtig initiatief dat ik van harte steun.

In mijn pastorale praktijk ben ik er al meerdere malen mee in aanraking gekomen. Met mensen die nog zoveel stil en onverwerkt verdriet hebben om hun ongedoopt gestorven kindje. Vaak was het al voldragen. Zo'n lange tijd draag je dat nieuwe leven in je. Als het dan ter wereld komt, dan wordt het niet erkend. Dan is het of niemand er mee te maken wil hebben. De ambtenaar van de burgerlijke stand schrijft het niet in in je trouwboekje, de pastoor wil het levenloze kindje niet dopen en dus niet begraven op het kerkhof. Zo ging dat nog niet eens zo heel veel jaren geleden. Misschien kent u dat stille verdriet wel van uw moeder of uw vader of anders van uw opa of oma. Vraag er eens naar.

Want vaak is het weggestopt, weggeduwd. Daar praatte je niet over. Maar als mensen ouder worden, dan willen die zorgvuldig opgebouwde muren om dit gevoelige punt wel eens afbrokkelen, omvallen. Dan blijkt zo'n sterven nooit goed verwerkt te zijn geweest. Dan moet de rouw erom nog steeds gebeuren.

In Haarle, waar ik pastor was, hebben we enkele jaren geleden ook zo'n monumentje opgericht. Er kwamen veel verborgen gebleven gevoelens los. Het was daarom heel goed dat er vooraf gesprekken waren. Hoe dat vroeger eigenlijk ging. Wat je daarin zo zeer deed, zo verwonderde. Als ik zie hoeveel recht er tegenwoordig aan mensen die dit overkomt wordt gedaan. Als ik zie hoeveel verdriet er dan uit de ouders naar boven komt, dan weet ik zeker dat zo'n verdriet nooit genegeerd mag worden.
Ook in Neede willen we deze ouders van toen, deze gestorven kindertjes nog recht doen. Ik zou het fijn vinden om daar eens met een groep betrokkenen over te praten.

Met een vriendelijke groet,
Simon Nagelmaeker, pastoraal werker diaconie.

KERKPLEIN SNEEUWVRIJ DANKZIJ VRIJWILLIGERS KLUSSENPLOEG

Ook het kerkplein is afgelopen vrijdag 25 november voorzien van een royaal sneeuwdek. Dat betekende ook: werk aan de winkel voor de klussenploeg, want de kerk moet natuurlijk goed bereikbaar zijn voor de kerkgangers.

Na het verzetten van de nodige kubieke meters sneeuw en het strooien van flink wat zout gaf het kerkplein dan ook een hele andere aanblik. Zelfs de parkeerplaatsen op het kerkplein zijn volledig sneeuwvrij gemaakt!
We hadden uiteraard een foto kunnen plaatsen, maar wij zeggen liever: Kom het met eigen ogen zien!

Klussers, bedankt voor jullie inzet!

Het kerkbestuur.

IN 2006 EEN FEBRUARIBINDING IN PLAATS VAN EEN JANUARIBINDING

Elk jaar verschijnen er 7 nummers van ons parochieblad "Binding". Het eerste nummer verschijnt altijd in januari. Tegelijk met Binding worden dan de formulieren voor de actie Kerkbalans rondgebracht. Het tweede nummer verschijnt kort voor Palmzondag.

In 2006 valt Pasen erg laat (16/17 april). Dat betekent dat er tussen de Januaribinding en de Paasbinding zo'n 11 weken zit. Dat is een erg lange tijd.
Een tweede probleem is echter dat in begin Januari (als de Januaribinding klaar gemaakt wordt om te drukken) nog niet bekend zal zijn welke vieringen er rond Pasen zijn. Dat wordt pas bepaald in de loop van januari 2006. Deze informatie zou echter wel tijdig in Binding moeten staan.

Daarom is besloten om in 2006 de traditionele "Januaribinding" 4 weken later uit te geven. Een snel rekensommetje leert dat dat dus een  "Februaribinding" wordt...

Het betekent dat de bezorgers van Binding in 2006 een extra  ronde moeten maken en dat mensen die artikelen aanleveren bij de redactie er rekening mee moeten houden dat deze pas medio februari verschijnt. Uiteraard zal de redactie de betrokkenen hierover tijdig informeren.

Het schema voor 2006 ziet er als volgt uit:

Redactie Binding.

Uit: Binding nr. 6, november / december 2005:
GELEZEN...

Ik bezocht onlangs een geitenbedrijf in ons parochieverband Noach. "Kwaligeitbedrijf" staat op een bordje te lezen. Je moet jezelf verkopen, is het niet ? Het is wonderlijk om te zien: Een enorme schuur vol met geiten in plaats van koeien. Honderden, allemaal keurig op vers stro, verdeeld over drie gangen. Kijken me allemaal vragend aan: Wat doe jij hier ? Wat betekent jouw bezoek? Levert het voor ons wat op ? Je ziet het ze denken. Of denk ik dat alleen maar? Het zijn nette dieren, die geiten. Zo’n stal ademt toch een heel andere sfeer. De bokken zitten rustig tussen de geiten. Geen wonder, er is veel werk te doen geweest. Moeder natuur gaat in deze dieren vruchtbaar zijn gang. Het is de geiten aan te zien. Overal krijtstrepen. In deze tijd zijn de geiten niet zo wit, zegt de boer. 
Hij is de trotse boer, maar eigenlijk niet terecht. Het maatschapproces is immers al voltooid. De zoon heeft het bedrijf nu in handen. Maar toch, het blijft toch wel een beetje zijn bedrijf. Wie zegt dat boeren niet willen veranderen?
Vooraan staat een klein stoeltje. Daarin zit de kleinzoon soms te genieten van de dieren. Het straalt echt rust uit, zo’n kudde. Het stoeltje spreekt boekdelen. 
We bekeken ook de melkcaroussel. De boer vertelt: We selecteren de geiten op melkgave. Brokjes in de voerbakken zorgen voor een vlotte doorstroming. Je kunt merken, dat de boer er kijk op heeft. Het is anders geworden. Maar wel mooi. Gelukkig geen gedoe met quota, melkleasen of andere ingewikkelde boerenzaken. Dat stoeltje blijft me intrigeren. Zoiets van: En God zag dat het heel goed was.
Met vriendelijke groeten
Simon Nagelmaeker, pastoraal werker.

Uit: Binding nr. 6, november / december 2005:
‘RORATE CAELI’ ALS RODE DRAAD VOOR DE WEEKENDVIERINGEN IN DE ADVENT

De Stuurgroep Liturgie voor het parochieverband Noach heeft voor alle eucharistievieringen en woord- en communievieringen tijdens de advent het bekende adventslied "Rorate Caeli" als rode draad voorgesteld.

Ieder weekend zal de viering beginnen met het refrein "Rorate caeli desuper et nubes pluant justum" ("Dauwt, hemelen, uit den hoge, en laat de wolken de Rechtvaardige regenen") gevolgd door een openingstekst.
Het lied, de evangelielezingen en de overwegingen in de advent gaan steeds over verwachting, over visioenen, over hoe het eenmaal worden kan.

De in 1968 vermoorde Ds. Martin Luther King sprak de beroemde woorden: "I have a dream". Zijn droom gaat net als de vier coupletten van het lied "Rorate Caeli" over de toekomst, over de vrede, over de bevrijding, over dat God altijd bij ons is.

Op de eerste zondag van de advent gebruiken we het visioen van de toekomst, het visioen van waakzaam zijn. We zijn immers in verwachting van de Mensenzoon. We weten alleen niet wanneer Hij komt.
Op de tweede zondag komen we Johannes de Doper tegen die vol van verwachting is van de komst van de Messias; hij roept ons op tot bekering. En daarmee wordt ons het visioen van vrede geschilderd.
Op de derde zondag is Johannes de Doper opnieuw aan het woord. Hij verwijst dan naar de komst van de Messias. Niet hij is het Licht, maar hij moet getuigen van het Licht. "Midden onder u staat Hij die gij niet kent, Hij die na mij komt ...": Het visioen van Bevrijding is dan het thema.
De vierde zondag van de advent ontmoeten wij Maria: een moeder in verwachting. Zij zal een zoon ter wereld brengen die de Zoon van de Allerhoogste genoemd zal worden. De komst van Gods Zoon naar de mensen wordt door de engel Gabriël aangekondigd. Het is het visioen van "God-met-ons".
Met Kerstmis, vieren we tenslotte het feest van de vervulling van het visioen dat God met ons wil zijn.

Telkens hebben één of twee parochievertegenwoordigers als lid van de Stuurgroep Liturgie een korte openingstekst gemaakt voor één van de vier zondagen. Ook is bij het thema een symbool gezocht. Het is de bedoeling dat dit symbool duidelijk zichtbaar in de kerk een plaats inneemt tijdens de viering.
Leo van der Meer,
namens de Stuurgroep Liturgie parochieverband Noach.

Uit: Binding nr. 6, november / december 2005:
“KERKRADIO” KLAAR VOOR GEBRUIK

Tot nu toe konden parochianen de vieringen in de kerk thuis meevieren via “kerktelefoon” van de KPN. Een aantal jaren geleden zijn de abonnementskosten voor elke luisteraar sterk gestegen en bedragen thans bijna 200,- euro per jaar. Mede daardoor zijn er de afgelopen jaren ook geen nieuwe luisteraars bij gekomen.

Dat was voor het kerkbestuur reden om uit te zien naar een betaalbaar alternatief. Uiteindelijk is gekozen voor een “kerkradio”-systeem van Rivendel Electronics uit Borne.
De vieringen worden via een zender de ether ingezonden op een eigen frequentie, speciaal bedoeld voor "kerkradio". Alles gaat dus volstrekt legaal. Voor het uitzenden van vieringen heeft de parochie ook een eigen zendvergunning gekregen.
Bij de luisteraars thuis staat een ontvanger. Hierop kan desgewenst (voor een nog beter geluid) een luidsprekertje op worden aangesloten.

Het kerkbestuur neemt de aanschafkosten voor de zender en de jaarlijkse kosten voor de zendvergunning voor haar rekening.
Een luisteraar betaalt alleen éénmalig voor de aanschaf van een ontvanger (90,- euro) en eventueel een luidspreker (20,- euro). Er komen géén verdere kosten bij (dus geen maandelijkse abonnementskosten zoals bij "kerktelefoon").

Het kerkbestuur heeft ook enkele ontvangers die kunnen worden uitgeleend aan parochianen die (bijv. wegens ziekte) tijdelijk aan huis gebonden zijn en daardoor de vieringen niet kunnen bezoeken. Hiervoor vragen we een bijdrage van 2,- euro per week.

Bij de openstelling van onze kerk tijdens de Jammarkt (op 17 augustus j.l.) konden we dit nieuwe "kerkradio"-systeem al presenteren. Inmiddels is de zender hoog in de kerktoren gemonteerd en is het systeem klaar voor gebruik.

Binnenkort zullen de huidige luisteraars van de “kerktelefoon” worden bezocht om uit te leggen hoe "kerkradio" werkt en hoe de ontvanger bediend moet worden.

Voor het aanvragen van "kerkradio" of voor meer uitleg hierover kunt u contact opnemen met Joop Weelink (tel. 0545-291922).

Als kerkbestuur hopen wij van harte dat met name ouderen, die niet meer in staat zijn om regelmatig de kerk te bezoeken, zich aan zullen melden als luisteraar van onze "kerkradio" en zich zo blijvend verbonden weten met de parochie.
Met vriendelijke groet,
Gerard Bartels, secretaris.

Uit: Binding nr. 6, november / december 2005:
ONTHULLING MONUMENT IN BELTRUM VOOR HET ONGEDOOPT GESTORVEN KIND

"Eendagsbloem in onze handen,
we zullen je telkens herkennen
in elke ontluikende knop.
En als de avond valt,
dan zul je bij ons zijn, soms even.
Hoorbaar als adem. Onvindbaar.”

Deze tekst kreeg ik een tijd geleden van iemand die haar dochtertje drie dagen na de geboorte weer uit handen moest geven. Haar kindje werd begraven, maar waar precies??? Al jaren is ze op zoek naar een plek om haar eendagsbloemetje te kunnen gedenken en te kunnen eren. Alsof je je gevoelens niet mag uiten! Nu, na 40 jaar bestaat nog steeds de behoefte aan een kwetsbare plek. 

In onze zusterparochie Beltrum zal op zondag 13 november a.s. zo’n kwetsbare plek worden ingewijd. Dan zal het monument worden onthuld wat recht doet aan die vele kinderen die ongedoopt zijn gestorven en op een anonieme plek buiten het kerkhof zijn begraven. 

We weten dat er nog steeds veel verdriet, verontwaardiging en boosheid is over deze wijze van omgaan met te vroeg of levenloos geboren kinderen. Het speelt nog steeds een rol in het leven van vele ouders die dit hebben meegemaakt. Grootouders, broers en zussen delen daarin mee. Het verleden kunnen wij met een monument niet ongedaan maken, maar toch onthullen we het om eerbied en respect te tonen voor de ongedoopte kinderen en hun ouders.

Het monument in Beltrum bestaat uit een grote natuurstenen kei met daarop drie bronzen vlinders (twee grote en een kleine) en een tekst. Een regenboog waakt als beschermende hand over dit monument.

In de viering op zondag 13 november om 10.00uur in de kerk van Beltrum zullen we, samen met het koor Kiddoesj, stilstaan bij de gevoelens en de verhalen van mensen die hun kind al zo snel uit handen moesten geven. De viering zal na de communie op het kerkhof worden voortgezet waar het monumentje zal worden onthuld. Na een minuut stilte zullen dan alle klokken worden geluid voor deze “weggestopte” kinderen.

Ook in onze parochie van Neede wordt er nagedacht om op het kerkhof een plek in te richten voor ongedoopt gestorven kinderen. We zijn er nog niet helemaal uit en zouden daarin graag geholpen worden door mensen die dit direct of indirect hebben meegemaakt. Onze vice-voorzitter van het kerkbestuur, Berry Brockötter, heeft hier begin dit jaar een oproep voor gedaan, waar niet veel respons op is gekomen.
Ook vanuit de ervaring in Beltrum weten we dat het een gevoelig onderwerp is om te bespreken. Wanneer u toch graag eens hierover in gesprek wilt, neem gerust contact op met één van de pastores. En vanzelfsprekend bent u ook allemaal welkom in de viering in Beltrum op 13 november.
Dick Juijn, pastoraal werker.

Uit: Binding nr. 6, november / december 2005:
NOACH BIJ DE KARDINAAL

Op vrijdag 16 september jl. hebben een 7-tal “Noachianen” een bezoek gebracht aan Kardinaal Simonis en aan het bisschoppelijk paleis aan de Maliebaan in Utrecht. De reden van dit bezoek was om de nieuwe naam van het parochieverband "Groenlo-Neede" aan de kardinaal bekend te maken alsmede ook het nieuwe logo van het parochieverband. Dit logo is op zaterdag 3 september onthuld tijdens de presentatieviering van mijn collega Annet Lankheet.

De groep bestond uit 7 personen. Het was natuurlijk prachtig geweest als er vanuit iedere parochie 1 afgevaardigde was meegegaan. De groep bestond echter uit drie prijswinnaars van de prijsvraag voor de nieuwe parochienaam, te weten dhr. Jan Beunk en mevr. Lucie Pierik uit Beltrum (de bedenkers van de naam "Noach") en mevr. Jet Ponten uit Eibergen. Dhr. Beunk en mevr. Pierik hadden als eerste prijs beiden een rondvlucht boven het parochieverband gewonnen, echter de kardinaal lonkte hen meer dan de wolken.
Verder bestond de groep uit John Ligtenberg uit Groenlo die het logo heeft ontworpen, Marian Bolster uit Eibergen als voorzitter van de prijsvraagcommissie, José te Brake uit Beltrum als voorzitter van de stuurgroep Noach en ondergetekende uit Neede als afgevaardigde van het pastoresteam.
Om 10.30 uur werden we ontvangen door dhr. Loek Sinselmeijer, de perschef van het aartsbisdom. Van 10.45 uur tot 11.15 uur hadden we een ontmoeting met de kardinaal, die zeer onder de indruk was van de creatieve geest van de dhr. Beunk en mevr. Pierik. "Noach: Noord Oost ACHterhoek". Het lijkt zo simpel, maar kom er maar op. Ook de gedachte achter het logo gaf de kardinaal de indruk van een actief parochieverband waar mensen hard en vol enthousiasme werken aan de geloofsgemeenschap van vandaag.

Eigenlijk was een half uur veel te kort, maar helaas had de kardinaal die dag een drukke agenda. Maar tijd om te poseren voor de foto was er nog wel. Zo zijn er foto’s gemaakt voor deze website en voor het bisdomblad "Op Tocht".

Mevr. Ponten bood de kardinaal een beeld aan. Dit beeld had zij cadeau gekregen van haar zoon en is naar mevr. Ponten zelf genoemd: Jetje. De bedoeling van dit cadeau is dat de ontvangers het na een maand of drie weer aan een ander cadeau doen, zodat het beeldje als het ware de hele wereld over kan gaan. Die opdracht kreeg dus ook de kardinaal mee. Dus wie weet staat Jetje vanaf januari enkele maanden in de gangen van het pauselijk paleis in Rome.
Na een rondleiding door het bisschoppelijk paleis hebben we een bezoek gebracht aan het Catharijneconvent, waar een tentoonstelling over de kruistochten was ingericht. 
Al met al een gedenkwaardige NOACH-dag.
Uw verslaggever ter plekke,
Dick Juijn, pastoraal werker.

Mevrouw Ponten overhandigt haar cadeaus aan kardinaal Simonis.

De NOACH-delegatie en hun gastheer:
van links naar rechts: dhr. J. Beunk, mevr. L. Pierik, mevr. M. Bolster, kardinaal Simonis, mevr. J. Ponten, pastor D. Juijn, dhr. J. Ligtenberg en mevr. J. te Brake.

Uit: Binding nr. 6, november / december 2005:
AAN ALLE PAROCHIANEN VAN HET PAROCHIEVERBAND NOACH

Zaterdag 3 september is voor mij een bijzondere dag geworden. ’s Middags kwamen in Neede leden van de 8 jongerenkoren cq. middenkoren die ons parochieverband rijk is bij elkaar. Frank Sterenborg had 8 liederen uitgezocht die voor alle koren nieuw waren. In drie uur tijd werden deze ingestudeerd door de enthousiaste koorleden. De sfeer was prima, er werd hard gewerkt. Ik vond het een voorrecht, dat ik een gedeelte van de middag kon meezingen.

Ik heb erg genoten van de viering waarin ik als pastoraal werkster in de zeven parochies van Noach werd gepresenteerd. De liederen klonken prachtig en pasten echt in het geheel van de viering. Het lied “Ik ben het” dat gezongen werd na de presentatie verwoordde ook precies mijn gevoel van enerzijds de roeping en de uitdaging van het pastor zijn en anderzijds het besef aan het begin te staan en nog veel te leren hebben en willen groeien juist ook als pastor. Ook pastor worden is een weg om te gaan.
Ik heb de viering ook beleefd als een welkom en uitnodiging om bondgenoot te worden van de mensen en groepen die samen de 7 parochies vormen en hen samen met de andere pastores te ondersteunen en te inspireren. 

De warmte, betrokkenheid en openheid die de viering en de receptie kenmerkten ben ik de afgelopen weken ook tegengekomen bij het kennismaken met verschillende mensen en groepen binnen het parochieverband. Ik trof mensen met hart voor hun parochie, voor het werk dat zij als vrijwilliger doen, mensen die werk maken van hun geloof en hun inspiratie. Dat wil niet zeggen, dat het altijd gemakkelijk is, maar ik proef wel een grote bereidheid om met elkaar samen te werken aan de ontwikkeling van levendige en missionaire geloofsgemeenschappen.

Ik wil alle mensen die voor en achter de schermen meewerkten aan de presentatieviering en de receptie heel hartelijk danken voor hun inzet en hun enthousiasme. Ook gaat mijn dank uit naar de vertegenwoordigers van besturen en werkgroepen en de vele parochianen die door hun aanwezigheid in de viering en bij de receptie mij een onvergetelijk en warm welkom gaven. Ik hoop hen in de komende maanden te ontmoeten, de kennismaking te hernieuwen en met hen samen te werken. Velen ook schreven kaarten met hartelijke, bemoedigende, mooie en diepzinnige woorden. Ook daarvoor mijn hartelijke dank, evenals voor de prachtige bloemen en mooie cadeaus.
Annet Lankheet-Zoet,
pastoraal werkster parochieverband Noach.

Lied: “Ik ben het”

Ben ik het soms, die op weg moet gaan?
Ben ik het soms, die het woord moet vinden?
Ik weet geen weg, ik ben een blinde,
een dove die niets kan verstaan!
Ben ik het?

Ben ik het soms, wordt dat soms verwacht?
Ben ik het soms, die zal moeten spreken?
Moet ik mijn nek dan uit gaan steken?
Dat gaat toch boven mijn macht!

Ben ik niet zwak, ben ik niet te klein?
Ben ik het soms, die de sprong moet wagen?
Moet ik de boodschap uit gaan dragen?
Ben ik die stem in de woestijn?
Ben ik dat?

Ik ben het die moet gaan,
al weet geen mens of ik het haal.
Al ben ik bang dat ik verdwaal.
Ik ben het die moet gaan.
Ik ben het.

Uit: Binding nr. 5, september / oktober 2005:
18 AUGUSTUS: EEN DAGJE UIT MET ONZE SOOSLEDEN

Nadat iedereen z'n plaats had opgezocht, begon dan eindelijk onze verrassingstocht! Met een lieve en behulpzame chauffeur achter het stuur, tuften we zo'n klein uur door het mooie Twenteland. Het was prachtig weer en net niet verbrand kwamen we op de plaats van bestemming aan: het "bakkerijmuseum" van Bolletje in Almelo.

Na de koffie en krentenwegge die er in gleden als de spreekwoordelijke koek, konden we even stil staan bij herinneringen uit ons verleden. We gingen dus naar de meelzolder, op zoek naar al die oude dingen. Voor ons alweer herinneringen. Het was helemaal geen straf om te luisteren naar de meneer die ons uitleg gaf. Bevlogen vertelde hij van vroeger en hoe Bolletje begonnen was. Ja, hij was echt in zijn sas. Hoe er in die tijd werd gewerkt in de bakkerij, met al die oude hulpmiddelen op een rij. Hoe ze de oven moesten stoken. Moe en vaak gebroken werkten ze van 's morgens vroeg tot 's avonds laat. Iedereen stond altijd paraat. Het was een harde strijd voor ons dagelijks brood.
Van alles was er te zien. Fijn dat er zoveel bewaard is gebleven. Hierdoor blijven de oude tijden leven. Deze middag krijgt van mij een tien!

Weer terug in Neede hebben we genoten van een gezellig borreluurtje en een heerlijk etentje bij het "Haantje".
Hierbij bedank ik het bestuur voor de organisatie.
Een sooslid.

Uit: Binding nr. 5, september / oktober 2005:
PRESENTATIEVIERING PASTOR ANNETTE LANKHEET-ZOET

3 september 2005 was er een bijzondere viering in onze parochiekerk te Neede: de presentatie van pastor Annette Lankheet-Zoet.
Pastor Lankheet-Zoet werkt als pastoraal werkster met het werkveld catechese voor het hele parochieverband. Daarom was deze viering ook voorbereid door een werkgroep met mensen uit het hele parochieverband Noach. De grondige voorbereiding kostte weliswaar de nodige tijd, maar heeft wel geresulteerd in een prachtige viering waarin naast de presentatie van pastor Lankheet nog enkele bijzondere elementen verwerkt waren.

Pastor Lankheet had de wens geuit om de "jongerenkoren" (gezien de opschuivende leeftijd kunnen we misschien beter spreken over "middenkoren") te laten zingen. Dit resulteerde in de organisatie van een korenmiddag. Na een oproep aan de 8 middenkoren die ons parochieverband Noach rijk is, meldden zich hiervoor 49 zangers aan. Zaterdagmiddag 3 september heeft dirigent Frank Sterenborg kans gezien om in 3 uur tijd met dit gelegenheidskoor 8 nieuwe liederen in te studeren. En het resultaat mocht er wezen. Het klonk als een klok 's avonds in de viering. Een compliment voor het welslagen van dit waagstuk.

Maar er was nog een verrassing. In het woord van welkom door José te Brake, voorzitter van de Stuurgroep Noach, werden vele gasten en genodigden begroet, waaronder uiteraard pastor Lankheet-Zoet en haar familie en vrienden en ook Deken van Merm, hoofdcelebrant tijdens deze viering. Dat ons parochieverband onlangs de naam NOACH (Noord- Oost Achterhoek) heeft gekregen was bij velen al wel bekend. Achter de schermen was de laatste weken echter ook hard gewerkt aan een bijpassend logo. Pastor Hans Boogers viel de eer te beurt om dit nieuwe logo te onthullen aan de aanwezigen. Het logo werd met applaus ontvangen. Het logo en de uitleg van de symboliek erin vindt u verderop op deze internetpagina.

Na het welkomstwoord, de onthulling van het nieuwe logo en het bidden van de schuldbelijdenis was het tijd voor de eigenlijke presentatie van pastor Annette Lankheet-Zoet. Na het voorlezen van de benoemingsbrief van Aartsbisschop Simonis nodigde Deken van Merm pastor Annette Lankheet-Zoet uit om naar voren te komen. Omringt door haar 5 collega pastores, werden door middel van vraag en antwoord de beloften afgelegd en zo werd de benoeming bevestigd voor de aanwezige geloofsgemeenschap. Tenslotte werd pastor Lankheet gekleed in haar gebedsmantel. Het uitreiken van cadeaus met een symbolische betekenis gebeurde door leden van verschillende catechetische werkgroepen uit het parochieverband. De lezingen, gebeden en liederen in de viering vormden een harmonisch geheel. Uiteraard was de overweging van Deken van Merm afgestemd op de bijzondere gelegenheid. Een bijzonder moment was de celebratie, toen alle pastores in vol ornaat om het altaar stonden: Deken van Merm als hoofdcelebrant en daar omheen het pasto-res team van ons parochieverband: Annette Lankheet-Zoet, Hans Boogers, Dick Juijn, Jan ter Braak, Simon Nagelmaeker en Johan Klaassen. Dat maakt je niet elke viering mee.

Aan het einde van de viering werd iedereen uitgenodigd voor de receptie die aansluitend in 't Haantje werd gehouden. Ook werd iedereen die aan het welslagen van die viering heeft bijgedragen bedankt voor zijn of haar inzet. Na afsluiting van de dienst kreeg het koor en de dirigent een daverend applaus.

Tijdens de receptie bij 't Haantje werd iedereen ontvangen met koffie of thee met cake. Na het verwelkomen van de gasten en de uitleg van enkel praktische zaken, kon de ceremoniemeester even later overgaan tot het aankondigen van 4 sprekers.
José te Brake, voorzitter van Stuurgroep Noach, haalde enkele eigenschappen aan uit de eerste ervaringen met pastor Lankheet-Zoet. Vervolgens bood zij, namens de parochieverband, enkele cadeaus aan: een fotoalbum als herinnering van deze dag en een schitterende bos bloemen.
Als tweede sprak de vader van Annette Lankheet-Zoet. Hij blikte terug op haar keuze om katholiek te worden en op de studie tot pastoraal werkster die zij heeft gevolgd, met alle inspanningen die dat heeft gevraagd. Ook memoreerde hij aan de oppasmiddagen en de mooie momenten die hij zo met zijn kleinkinderen mocht meemaken, terwijl Annette studeerde.
Als derde sprak pastor Hans Boogers namens het pastoresteam. Hij was blij met de eerste ervaringen met Annette. Zij is formeel al sinds 1 augustus 2005 in dienst. Annette is zorgvuldig in het formuleren van haar standpunten en laat zich, zonder goede motivatie, niet zo maar van haar standpunten afbrengen. Hans was ook blij dat er pastores team uitgebreid is met een vrouw. Hierdoor worden zaken soms net even anders benaderd.
Als laatste richtte Annette Lankheet-Zoet zich tot de aanwezigen. Zij was heel blij met deze dag en was er toch ook wel een beetje door aangegrepen. Ze bedankte iedereen die had bijgedragen aan deze bijzondere dag.

Na alle toespraken was het tijd voor een hapje en een drankje en was er gelegenheid om pastor Lankheet en haar man te feliciteren met haar installatie en welkom te heten in ons parochieverband.
Tot slot wil ik nogmaals iedereen die heeft bijgedragen aan deze bijzondere dag heel hartelijk voor hun inzet bedanken. Behalve de mensen uit de voorbereidingswerkgroep en de koorleden zijn er ook veel parochianen uit Neede voor en achter de schermen druk mee geweest. Het resultaat mocht er wezen, mede dankzij u!
Namens de Stuurgroep van parochieverband Noach,
Berry Brockötter, vice-voorzitter.

Uit: Binding nr. 5, september / oktober 2005:
NIEUW LOGO VOOR PAROCHIEVERBAND noach

Tijdens de viering op 3 september 2005 werd ook het nieuwe logo van het parochieverband NOACH onthuld.

Uitleg symboliek:
(1) Het logo van het parochieverband Noach symboliseert de 7 parochies van het parochieverband. Dit komt tot uiting in de zeven verschillend gekleurde ringen.
(2) Het kruis staat symbool voor het geloof dat ons samen bindt.
(3) De witte balk symboliseert de open houding die er is naar gelovigen toe. Iedereen moet zich er geborgen kunnen voelen, ook niet kerkelijk betrokken mensen. Ieder mens die woont in het parochieverband maakt deel uit van die parochiegemeenschap.
(4) Tevens is zichtbaar de vorm van de ark van Noach. Het verbond dat God met ons wordt hiermee gesymboliseerd.
(5) De rode kleur is de motivatie, het enthousiasme, de Geestkracht van ieder van ons om, ondanks alle veranderingen van de afgelopen tijd, toch zorg te blijven dragen voor de geloofsgemeenschap van vandaag. Wij willen de waarden van het verleden, aanpassen in het heden en doorgeven en waarborgen voor de mensen van de toekomst.
Namens de Stuurgroep van parochieverband Noach,
Jose te Brake-Broens, voorzitter.

OPEN DAG H. CAECILIAKERK SUCCESVOL: 145 BELANGSTELLENDEN

Op woensdag 17 augustus j.l. werd in Neede de Nationale Jammarkt gehouden. Bij die gelegenheid opende ook onze Heilige Caeciliakerk haar deuren.
Omdat onze kerk normaal niet opengesteld wordt, hadden we geen idee hoeveel belangstellenden er die dag onze kerk zouden willen bezoeken en waar hun belangstelling naar uit zou gaan.

Hoewel onze kerk qua bouw en interieur relatief sober is (zeker in vergelijking met de vaak veel oudere kerken in de omtrek), was er toch het nodige te zien. Koster Henk Holtkamp had twee liturgische gewaden op het priesterkoor geplaatst en er stond een oud en een nieuw missaal naast de lezenaar (ambo). Bij diverse voorwerpen in de kerk was een korte toelichting geplaatst. Bij de ingang van de kerk was de inhoud van het "geloofskoffertje" (voor kinderen van 1-5 jaar) uitgestald. Ook hingen er diverse legendes over de heilige Caecilia (allemaal afkomstig uit boeken over heiligen). De grote mijter met daarop alle parochies van ons parochieverband NOACH was opgesteld. Deze maakt een tournee langs de zeven parochies en blijft ook in september nog in onze kerk staan.

Hoog bovenin de kerk hing een antenne voor het nieuwe systeem voor kerkradio. Achterin de kerk stond een ontvanger en een extra luidspreker. Voor dit nieuwe systeem van Rivendel Electronics uit Borne was zeer veel belangstelling. Vooral de eenvoud en de lage kosten van dit systeem sprak veel bezoekers aan.

Gedurende de openstelling (van 11.00 tot 17.00 uur) waren er vrijwilligers aanwezig om vragen van bezoekers te beantwoorden.
Er waren enkele parochianen die vrienden of familie hadden meegenomen om "hun" kerk te laten zien. Uit de gesprekken met bezoekers bleek het merendeel van de gasten uit andere plaatsen te komen. vooral toeristen die tijdens hun vakantie in de Achterhoek naar de Jammarkt gingen en de onze kerk open zagen staan.

Hartelijk dank aan iedereen die heeft meegewerkt aan het succes van deze dag!
Het Kerkbestuur.

PASTOR DICK JUIJN MAAKT BELOFTE WAAR

Op vrijdag 21 januari, tijdens een vergadering van het parochieverband Groenlo-Neede, werd besloten dat er een prijsvraag zou worden uitgeschreven voor een nieuwe naam van ons parochieverband.
Uiteraard was een van de reacties "Maar dan moeten er ook leuke prijzen zijn". Pastor Dick Juijn, toen nog nauwelijks twee maanden werkzaam in ons parochieverband, riep meteen (over?)enthousiast "ik kom het gras wel maaien!".

De winnaar van de 2e prijs, die recht gaf op een bezoek van Dick Juijn, was pastor Theo Escher uit Groenlo. Hij had deze prijs te danken aan het inzenden van de naam "De Zevenbronnen".

Vrijdag 15 juli was het dan zover: Dick Juijn zou de tuin van pastor Escher eens goed onder handen nemen.
Saillant detail: Toen Dick Juijn vertrok naar Groenlo, was een van de vrijwilligers uit de parochie Neede druk bezig in Dick's tuin.... En wij maar denken dat Dick Juijn eerst in zijn eigen tuin wilde oefenen....

Gelukkig hoefde Dick Juijn niet alles alleen op te knappen. Pastor Escher verleende hand- en spandiensten en gaf de nodige aanwijzigen. Af en toe moest Dick, op deze warme dag, zijn werkzaamheden onderbreken om even bij te tanken en om te poseren voor de belangstellende pers.

Dick Juijn mag zich overigens gelukkig prijzen dat de inzending van pater Bernhard Jeunink de 2e prijs niet heeft gewonnen.
De tuin van Huize Loreto in Lievelde, waar pater Jeunink woont, is namelijk een heel stuk groter dan de tuin van pastor Escher....

Uit: Binding nr. 3 mei / juni 2005
ONGEDOOPT GESTORVEN KINDEREN

Een kindje verwachten is een spannende, blijde gebeurtenis. Deze vreugde wordt volledig weggeslagen als het kindje onverwacht dood geboren wordt of vlak na de geboorte komt te overlijden.

En dan mocht vroeger je kind niet begraven worden op het RK-kerkhof.
Het kindje werd niet gedoopt door de pastoor, maar door de dokter of door de vroedvrouw, want er was haast bij.
Deze doop werd niet erkend ondanks dat de kerkelijk wetboek leert dat in tijden van nood iedereen dopen moet.
Helaas, het werd zo niet gezien.
Het kindje kreeg geen naam, had nooit bestaan.
Het werd in stilte begraven, ergens achteraan weggestopt. De vader deed dit vaak alleen, soms in bijzijn van de pastoor.
Geen afscheid, geen plek om terug te komen. Geen plek om bij stil te staan, om je verdriet te laten gaan.
Geen herinnering aan jouw dierbare kind, dit kind heeft nooit bestaan.
Een kind verliezen doet al zo'n pijn, en niet eens een plek in gewijde grond.
Het zal jouw kind maar geweest zijn.

Wij kunnen het ons nu bijna niet meer voorstellen, maar tot niet zo lang geleden was dit de harde realiteit voor meer mensen dan ons lief is. En nog steeds. Immers, hoewel sinds 1983 ongedoopt gestorven kinderen normaal begraven mogen worden, heerst er nog veel onzichtbaar leed bij vele nabestaanden van kinderen die weggestopt en doodgezwegen moesten worden.

Van kinderen die aan de rand van het kerkhof in ongewijde aarde werden begraven, werden vroeger vaak geen aantekeningen gemaakt. Daarom deze oproep aan alle nabestaanden van ongedoopt gestorven kinderen: neem contact op met het kerkbestuur. Ook wanneer het overlijden en begraven van uw kind niet in onze parochie heeft plaatsgevonden, willen wij u vragen om contact met ons op te nemen.

Wij kunnen het verleden niet ongedaan maken, maar wij willen wel graag met u in contact komen om te praten over het leed dat u is overkomen door dit onrecht. Door samen na te denken over hoe wij deze vergeten kinderen kunnen erkennen.

U kunt een korte brief richten aan de secretaris van het kerkbestuur, (postadres: H. Caecilia, Borculoseweg 45, 7161 GR Neede) of telefonisch contact opnemen met één van de leden van het kerkbestuur. U vindt al onze adressen en telefoonnummers in de Wegwijzer (groene informatieboekje) of op deze website.

Eind mei (na Pinksteren) zullen wij contact met u opnemen om u uit te nodigen voor een eerste ontmoeting.
Namens het kerkbestuur,
B. Brockötter, vice-voorzitter.

Uit: Binding nr. 2, maart / april 2005
HUISVESTING

Enkele jaren geleden vertelde een oude wijze man op de radio over "bezit":
"Eerst moet je genoeg geld verdienen om het te kunnen kopen. Als je het eenmaal hebt, moet je het goed onderhouden en wanneer het versleten is, moet je er op een nette manier weer van af zien te komen. Je hebt er dus drie keer werk mee! Vraag jezelf dus telkens af of het plezier van het bezit wel opweegt tegen al het werk wat je er mee hebt."

Toen in 1992 het toenmalige kerkbestuur de mogelijkheid had om het noodgebouw van de MAVO over te nemen, hebben zij deze afweging ook gemaakt. Het beschikbaar hebben van een ruimte dicht bij de kerk was destijds de belangrijkste reden om "ja" te zeggen tegen de bouw van het Achterhuis, achter onze kerk. Het Achterhuis is inmiddels een vertrouwde plek geworden voor de koren, voor veel andere werkgroepen en parochianen die er gebruik van maken. In dat opzicht heeft het Achterhuis aan alle verwachtingen voldaan!

Helaas geldt dat niet voor de technische levensduur. Want al vele jaren is er sprake van lekkage van het dak, veroorzaakt door een te zwakke dakconstructie. Ook de kozijnen verkeren in slechte staat. Kortom, er moet dus echt iets gebeuren…

De oplossing lijkt voor de hand te liggen: vernieuw het dak en de kozijnen en je kunt weer járen vooruit. Maar er staan meer zaken op de wensenlijst met betrekking tot de huisvesting.

Ruim twee jaar geleden heeft het kerkbestuur een enquête gehouden onder de werkgroepen in onze parochie. Daarin is o.a. gevraagd hoe vaak een werkgroep vergadert, met hoeveel mensen, wanneer en waar, waar de werkgroepen hun spullen bewaren en of er nog wensen zijn t.a.v. de huisvesting. Hieruit bleek onder andere dat er wekelijks gemiddeld meer dan 4 bijeenkomsten zijn. Bepaalde werkgroepen gebruiken het Achterhuis, anderen het Activiteitencentrum aan de Bergstraat en een behoorlijk aantal vergaderingen worden bij vrijwilligers thuis gehouden. Uit de enquête kwam duidelijk naar voren dat er behoefte is aan een extra vergaderruimte. Ook het ruimte van het secretariaat, dat nu nog gevestigd is in de pastorie, zou best wat groter mogen zijn.

Het Achterhuis is nu wekelijks op dinsdag en woensdag al in gebruik door de koren. In de praktijk betekent dit dat er alleen nog op maandag of donderdag vergaderd kan worden in het Achterhuis. Het Activiteitencentrum is gelukkig nog een goed alternatief. Onzeker is echter hoe lang deze locatie (die wordt beheerd door de Zusters van Julie Postel) in de toekomst nog beschikbaar blijft.

Er zijn in de afgelopen jaren al diverse ideeën de revue gepasseerd binnen het kerkbestuur: verbouw van de pastorie tot parochiecentrum, verbouwen van de tussenbouw tussen kerk en pastorie of het ombouwen van het achterste gedeelte van de kerk (bij de ingang dus) tot parochiecentrum. Al deze plannen hadden echter meer nadelen dan voordelen. Het waren vaak oplossingen voor de korte termijn. Als we gaan bouwen moeten we vooruit (durven) kijken. We leggen ons immers vast voor heel wat jaren!

Op de wensenlijst staan o.a. een grote vergader- en ontmoetingsruimte, een kleine vergaderruimte, secretariaat, bibliotheek, archiefruimte, keuken en toiletgroep (inclusief invalidentoilet). Wij zijn momenteel volop bezig met het verder onderzoeken van een aantal mogelijkheden. Vandaar dat we op dit moment nog geen concrete plannen kunnen presenteren.

We verwachten wel binnen enkele maanden een ontwerp te kunnen presenteren waar we als kerkbestuur vertrouwen in hebben. De presentatie van de plannen voor een vernieuwd Achterhuis zal zo gepland worden dat wij goede realiseerbare verbeteringsvoorstellen nog kunnen meewegen voor er een definitief besluit genomen wordt. Wij zullen u hierover te zijner tijd nader informeren.
Het Kerkbestuur.

Uit: Binding nr. 2, maart / april 2005
WOENSDAGOCHTENDVIERINGEN VOORTAAN OM 9.00 UUR

Een aantal parochies in het parochieverband Groenlo-Neede kennen nog één of meerdere doordeweekse vieringen. In Neede is er één doordeweekse viering per maand, en wel op de eerste woensdagochtend van de maand. Andere parochies zoals Beltrum en Groenlo waren gewend aan meer doordeweekse vieringen.

Het pastoraal team en de parochies hebben voor 2005 nieuwe afspraken gemaakt over de doordeweekse vieringen. In parochies met veel doordeweekse vieringen zullen werkgroepen ook een deel van die vieringen verzorgen. Omdat onze parochie slechts één viering per maand heeft, zal in elke woensdagochtendviering (indien beschikbaar) een pastor voorgaan.

Verder is afgesproken dat alle doordeweekse vieringen in het parochieverband voortaan beginnen om 9.00 uur. Voor dit (vroege) tijdstip is gekozen omdat de pastor die voorgaat ook nog voor kan gaan in een andere viering op diezelfde dag (bijv. een uitvaartdienst) in één van de zeven parochies.
Het Kerkbestuur.

Uit: Binding nr. 2, maart / april 2005
EEN NIEUW GEZICHT IN HET KERKBESTUUR

Na twee termijnen van vier jaar neemt op 1 april a.s. Hermien Kempers afscheid als lid van ons kerkbestuur. De afgelopen acht jaar had zij de zorg voor het werkveld Liturgie. Deze taak heeft ze met bijzonder veel inzet en enthousiasme vervuld. Dank daarvoor! Ze blijft wel gewoon actief als lid van de Werkgroep Vieringen en Avondwake.
Wij prijzen ons gelukkig dat Leo van der Meer zich bereid heeft verklaard om met ingang van 1 april de portefeuille Liturgie van Hermien Kempers over te nemen. Hieronder stelt hij zich aan u voor. Wij wensen hem veel succes én plezier toe als lid van ons kerkbestuur.
Namens het Kerkbestuur,
B. Brockötter (vice-voorzitter).

NIEUW IN HET KERKBESTUUR - EVEN VOORSTELLEN ....

Omdat ik op 1 april a.s. de plaats en de taken van mevr. Hermien Kempers overneem in het kerkbestuur, is mij gevraagd om iets over mij zelf te vertellen. "Leo van der Meer? Vaste emes neet oet Nee" hoor ik al zeggen. Daarom dit stukje.

Begin september 2002 zijn mijn vrouw en ik in Neede komen wonen. Onze band met de Achterhoek en Twente is groot. Veel familie, vooral van de "kolde kante", hebben we er wonen. Mijn vrouw Joke is een echte Needse. Wij zijn hier in de parochiekerk in 1966 door pastoor Frans Horsthuis getrouwd. Onze beide zoons zijn in Haaksbergen geboren en we hebben een lange tijd in Groenlo gewoond.
In 1983 zijn we naar Vlissingen verhuisd, omdat ik daar directeur van de enige katholieke Mavo op Walcheren kon worden. De band met de parochies in Vlissingen en Middelburg was zeer nauw. Ik ben er vele jaren penningmeester van het kerkbestuur geweest en ik zat in diverse parochiële werkgroepen. Vanaf 1993 is het gehele christelijk voortgezet onderwijs op Walcheren met uitzondering van het reformatorisch onderwijs gefuseerd. Er kwam één grote brede scholengemeenschap met zes locaties in Middelburg en een nevenvestiging in Vlissingen. Van de 17 directieleden was ik de enige met een katholieke achtergrond. Er was veel missiewerk te verzetten om de identiteit van de school een zodanige gestalte te geven, dat leerlingen en docenten met respect voor ieders overtuiging eensgezind met elkaar konden omgaan. In het begin had men veel moeite met die 'roomsen'. Ik herinner mij de commotie in het eerste fusiejaar rond het kruisbeeld 'met corpus' in het lokaal van de katholieke godsdienstleraar op de Vlissingse vestiging en het plaatsen van een kerststal bij de kerstboom.
Wij zijn twee en een half jaar geleden weer in de Achterhoek komen wonen, toen ik met de VUT kon. We zagen in Neede een voor ons ideale woning te koop, toen ik met mijn oudste zoon uit Zwolle een woning voor hem aan het zoeken was op internet. Dat het Neede is geworden is dus louter toeval.
Ruim een jaar geleden werd aan mijn vrouw en mij gevraagd of wij iets voor de Caecilia-parochie wilden doen. Joke heeft haar keuze laten vallen op de werkgroep Oecumenische diensten en mij trok de werkgroep Avondwake en uitvaart wel aan. Ik zocht namelijk iets van liturgie wat ik in de parochies van Groenlo en Vlissingen nog niet had gedaan. En dan nu word ik vanaf 1 april met Liturgie als aandachtsveld weer lid van een kerkbestuur.
Ik hoop dat het werk voor onze Needse parochie u en mij zal inspireren.
Met vriendelijke groet,
Leo van der Meer.

Uit: Binding nr. 7,december 2004 / januari 2005
GELOVEN THUIS, HOE DOE JE DAT?

Geloven doe je ook thuis, natuurlijk. Maar hoe je dat doet is minder vanzelfsprekend. 
Voor ouders met jonge kinderen (1-5 jaar) die in het gezin iets aan geloven willen doen, is er onlangs een bijzondere uitgave op de markt gekomen: de materialenkoffer “Beginnen maar!”.
Wat zit er in het koffertje? Onder meer een minikinderbijbel, een cd met verhalen, versjes en liedjes, een memoryspel, een mobile om op te hangen, gebedskaarten en een prentenboek over een boom die gaat groeien. Aan de totstandkoming van dit product (een initiatief van het Aartsbisdom Utrecht) hebben twintig gezinnen met jonge kinderen meegewerkt.
Dit “geloofskoffertje” kunt u voor een gereduceerde prijs (20,50) bestellen via het parochiesecretariaat. Het koffertje is ook verkrijgbaar via de boekhandel, maar de prijs is dan 25,50. Ook ligt op het parochiesecretariaat een exemplaar van dit koffertje ter inzage ligt. Kom gerust eens kijken!
Het Kerkbestuur

Geloofskoffertje.
Om enig idee te krijgen van de inhoud, klik op foto.

Uit: Binding nr. 6, november / december 2004
UITVAARTVIERINGEN WAARBIJ LEKEN VOORGAAN

Het is u allen bekend dat er steeds minder priesters beschikbaar zijn om voor te gaan in de eredienst. Parochies werken daarom samen in parochieverbanden om de inzetbaarheid van priesters en pastoraal werkers zo eerlijk mogelijk over de parochies te verdelen.
Het is al heel normaal dat niet ieder weekend een eucharistieviering in onze kerk gehouden kan worden en dat zelfs in woord- en communievieringen niet altijd een pastoraal werker maar gemotiveerde eigen parochianen voorgaan. Zo is het in de toekomst zeer wel denkbaar dat op een bepaald moment zelfs voor een uitvaartdienst geen priester en ook geen pastoraal werker meer beschikbaar is.
Om aan deze situatie het hoofd te kunnen bieden hebben twee leden van de werkgroep Avondwake, namelijk Martin Ooink en ondergetekende in de maanden mei, juni en september 2004 een door het dekenaat Oost-Gelderland georganiseerde cursus "Voorgaan in uitvaartvieringen, als er geen priester beschikbaar is" gevolgd. De cursus werd gegeven door pater drs. Joost H.G.M. Jansen van de Norbertijnen Abdij van Berne in Heeswijk.
Tijdens de cursus is de inhoud van "de laatste gang" van een mens (avondwake én uitvaart) behandeld. Vervolgens zijn de opbouw van een uitvaartviering, het zoeken naar geschikte lezingen, het maken van teksten en gebeden en zelfs het maken van overwegingen aan de orde geweest.
Voor de laatste bijeenkomst moesten wij naar het Norbertijnenklooster in Heeswijk om de praktijk van de uitvaartviering in te oefenen. We leerden welke rituele handelingen van ons verwacht worden als voorganger in de kerk, op de begraafplaats bij het graf of in het crematorium.
Wij hebben aan het einde van de cursus een certificaat uit handen van cursusleider deken Joost Jansen gekregen, omdat we aan alle bijeenkomsten hebben deelgenomen en de gevraagde huiswerkopdrachten naar volle tevredenheid hebben gemaakt.
Het wachten is nu op de officiële toestemming van het kerkbestuur dat wij als voorganger in een uitvaartdienst mogen functioneren, in de gevallen dat er geen priester of pastoraal werker beschikbaar is.
Leo van der Meer.